Historia

Vostede está aquí

Na área da Reserva da Biosfera, área fronteiriza, excéntrica e afastada dos principais núcleos de poboación dos dous países, o home desde os tempos pre e protohistóricos perfeccionou na zona técnicas agrícolas e de tipo silvopastoril que lle permitiron a exploración dos recursos naturais dunha forma máis racional, garantindo así a súa supervivencia desde o equilibrio entre a actividade humana e o medio natural.

Esta situación posibilitou, ata o día de hoxe, a manutención dun patrimonio natural e cultural dun valor excepcional e único. A organización social baseábase en dous alicerces básicos: a abundancia de man de obra e unha forte interrelación no desempeño dos labores, sendo o único modo de manter os sistemas de pastoreo e investir esforzos na conservación das estruturas de explotación tradicional, ou o sustento de prácticas comunitarias na xestión do espazo.

A ruptura do sistema tradicional mencionado, sumado ao baleiro demográfico resultante da inevitable atracción exercida polas grandes cidades, obrigan a unha reconsideración da ordenación e dos usos do territorio, pero tamén á protección do legado patrimonial destas zonas altas. O territorio proposto como Reserva da Biosfera foi obxecto dunha antiquísima ocupación humana, desde os tempos protohistóricos, ata os nosos días. Facilmente atópanse aínda vestixios megalíticos, celtas, romanos e medievais, ateigando un antigo e organizado uso do espazo, servíndonos por veces e dende tempo inmemorial de referencia xeográfica ou de límite das comunidades.